Over mij

Als kind van de jaren ’60 kijk ik terug op een behoorlijk gevarieerde en bewogen levensloop. Een plattelandskind uit een doodgewoon middenstandersgezin. Een kind met fantasie, zo werd gezegd, want wie mij zocht vond mij verscholen in hoekjes van de wilde tuin, of dwalend in de mistige geest van het oude huis. Een gevoelig kind, zo heette dat toen, want van hsp (hoog sensitieve personen), of een indigo-generatie, was destijds nog geen sprake. De vierde van vijf, en dus een beetje verloren in de drukte van het huishouden. Maar dat vond ik niet erg, ik had mijn wereld en mijn ‘fantasie’. Nooit alleen, de tuin mijn thuis.

Opgroeien viel niet mee in een wereld waarvan ik maar weinig begreep en die zo haaks stond op wat ik diep vanbinnen voelde en verlangde. Een ongelukkige tiener en een puber die er niet echt bij hoorde. Ik was ‘anders’, leerde me aanpassen, en toch weer niet écht, want in mij bleef stiekem dat vrije kind vol fantasie haar eigen leven leiden.

De jaren ’80 leerden me hoe het échte leven was. De middelbare school was een kwestie van overleven maar eens die kaap gehaald werd ik weer losgelaten in de speeltuin van het leven: ik ging ‘de kunsten’ in en behaalde mijn meesterschap in de audio-visuele kunsten en media. Ik wilde verhalen vertellen en met audiovisuele middelen kreeg ik daartoe een rijk palet aangeboden. De speling van het lot bracht mij echter bij de nieuwsdienst van het huis van vertrouwen, toen nog BRT. Een piepjonge stagiaire, ik voelde me een soort Alice in Wonderland. Het leven werd een avontuur en het plattelandsmeisje van weleer ruilde het oude nest voor een leven in de bruisende hoofdstad. Na mijn studies ging ik aan de slag in de nieuwsbranche, ik kon er reizen en werken voor internationale zenders. Het leven nam me mee in een sneltrein. Een trein waarvan ik de bestemming niet kende. Het ging allemaal snel, een tsunami van nieuwe ervaringen. Voor een hoog-sensitief persoon een perfect recept om in een sneltempo te crashen. Dat gebeurde ook.

Zowel professioneel als relationeel raakte ik op een dood spoor. Ik herkende mezelf niet meer en wist bij god niet hoe het ooit zover kon komen. Het leven bracht me bij een therapeute die op haar eigenzinnige en creatieve manier het verweesde en verloren kind in mij wist te bevrijden. Het leven werd opnieuw een magisch toneel waarop ik vol overgave nieuwe rollen mocht exploreren.

Het is niet zonder slag of stoot gegaan, integendeel. Maar elke klap maakte mij meer strijdbaar en telkens wanneer ik mezelf terug bij elkaar had geraapt wist ik opnieuw, nieuwsgierig en passioneel weer in het leven te duiken. Nog voor mijn dertigste ging ik psychologie studeren en nam ik er gelijk een post-graduaat in de psychotherapie bij. Die opleiding moest wel spiritueel getint zijn om mijn wezen in evenwicht te houden.

Ik combineerde werken met studeren, en even later ook met moederschap. Dat het allemaal wat veel was wist mijn ongelukkige kleuter me wel duidelijk te maken. Ik gooide het roer om, verliet de televisiewereld en koos resoluut voor het ouderschap. Onderwijs leek een perfect compromis. Het werd een aanstelling in de Kunsthumaniora die ik probleemloos kon combineren met mijn privépraktijk als psycholoog. Het plaatje zag er ideaal uit. Maar ik was wie ik was, en de rem op mijn ambitie en passionele drang om te leren en te exploreren was al gauw weer zoek. Ik bleef me bijscholen, en volgde zijdelings steeds nieuwe cursussen in sjamanistische praktijken en intuïtieve ontwikkelingen.

Niet één kanker wist me te stoppen, ik had er maar liefst twee nodig om mijn ‘schijnbaar’ succesvolle leventje een halt toe te roepen. Ondertussen had ik de 50 bereikt. ‘Midlife’ had mijn eindpunt kunnen zijn. Ik koos er echter voor te blijven. Een keuze die ik geregeld betwijfelde maar waarvan ik nu weet dat het de enige weg was die ik te gaan had. De weg naar huis. De weg naar en van mijn hart.

Vandaag werk ik vanuit dat eindeloze hart, die stille plek waar ik weer thuis kom bij dat vrije kind in mij. Afgelopen lente ronde ik opnieuw een jaaropleiding af: „Angel Light Reader en Teacher®“. Een cadeautje aan mezelf dit keer, en voor het hoogste goed van mijn dierbaren en mijn cliënten met wie ik van harte in het proces van levensbegeleiding stap.

Als druïde en celebrant heb ik de eer de grote en kleine overgangen in het leven te mogen vieren met wie zijn levenspad wil eren en betekenis geven. Als moeder, als vrouw, als wijze en wilde, leef en werk ik vanuit mijn landelijke tuin in het glooiende Hoeleden. Een dorp in Vlaams-Brabant waar de tijd nog een beetje bleef stille staan, maar dat hoeft lang niet altijd nadelig te zijn. Integendeel. Hier hangt de oude geest nog over het land. Hier kun je van een puurheid genieten die Vlaanderen nog zelden kent. Ik neem je mee op wandelcoaching in de nabije velden en bossen, of we werken gewoon vanuit mijn kleine huisje in de tuin. Mijn eigen stille plek in het groene hart van dit vergeten dorp.

portret Sun (1 of 1)-3
Wilt u meer weten over mijn professionele levensloop? Kijk dan op linkedin.

Of deelt u soms mijn liefde voor woord en beeld? Ga dan eens langs op mijn verhaaltjesstek

Zoekt u individuele begeleiding/reading/ healing op uw levenspad? Hier leest u meer over mijn werk als LifeCoach – Teacher of bezoek ook deze pagina

Belangstelling in een Angelreading? Raadpleeg dan deze pagina

Of gaat uw vraag over mijn werk als Celebrant? Dan kunt u op deze website of op deze pagina terecht.

lidmaatschap: BFP (Belgische Federatie van Psychologen), ComPsy (Commissie van Psychologen), VVKP  (Vlaams Vereniging van Klinisch Psychologen) erkenningsnummer: 642104982

lid van OBOD (Orde van Barden, Ovaten en Druïden) in de graad van Druïde