In-Zicht

Posted by in Uncategorized

“… Ik voelde een schok, alsof een krijger zijn schild tegen me aan had geslagen, maar geen pijn. En vervolgens een bewustzijn. Als zonlicht dat door de boomkruinen breekt en opeens een open plek in het bos beschijnt. Alles was opeens in alle klaarte en volle kleur te zien. Ik doorzag de verborgen redenen en bedoelingen van alles wat we deden en begreep met pijnlijke helderheid waarom het pad dat voor me lag het pad was dat gevolgd moest worden. (…) Toen was alles verdwenen, maar even, heel even had ik het grote geheel aanschouwd. Daar moest ik mijn kleine ik aan vastklampen. En dat deed ik.”

uit De boeken van de Zieners (boek 3) ~ Robin Hobb

Dat ene moment van helder weten en helder zien, wanneer de sluiers in één keer wegvallen. Geen betere omschrijving ooit gelezen, van die goddelijke flits van inzicht, niet zelden vooraf gegaan door een duik in de diepste duisternis…