Paradijsvogels

Posted by in Uncategorized

Deze video toont het werk van ornitologen in het paradijselijke woud van New Guinea.

Heel anders dan onze mus en vink, of misschien toch niet…? Zien wij de bovenaardse schoonheid van onze gevleugelden nog?

Tenzij het de stenen uit de grond vriest slapen wij met wijd open raam. Dat raam ziet uit op de boomgaard, de takken van notelaar reiken naar binnen. Notelaar huist mezen en de bonte specht, en in de kast van steenuil zijn vast nog andere vogels te gast. Onder de oversteek van ‘t zadeldak schuilen duivennesten, in de struiken vind je vinkjes met hun vertrouwde zang, en mus kort en krachtig: tjilp!

Dit is de tijd dat ik het heerlijk vind wakker worden in die vroege uurtjes wanneer de tuinvogels alle registers openzetten en hun ochtendgroet in vele toonaarden brengen.

Vogels. Fascinerende wezens. Ik voel me op een mysterieuze wijze met hen verbonden. Boodschappers van de goden? Bewoners van het paradijs? Ze duiken op in sprookjes en legenden en hebben schijnbaar altijd die bijzondere band met mens gehad.

Wanneer ik dwaal in mijn gedachten, mezelf verlies in irrationele zorgen, me afgesneden en alleen voel…, dan hoef ik maar naar hen te luisteren, naar hen te kijken. Ze zijn er, en    ze leven hun verhaal. Ze spreken de taal van het hart, en zingen het lied van de oude ziel. Hun vlucht neemt me mee, over tijden en plaatsen heen.

Ik herken ze, niet met mijn verstand maar in mijn hart, in mijn geest. Ik groet hen, ik eer hen, ik lach met hen, ik ben stil bij hen… Soms is hun vlucht een zegen, soms een gebed, soms een boodschap of verhaal. Altijd inspirerend, altijd in die sfeer van het goddelijke mysterie.

In wezen voel ik me verwant aan Franciscus Van Assisi. Binnenkort reis ik naar Italië en zoek ik daar zijn spoor van stilte, eenvoud en natuur. Vooralsnog weet ik niet waar dat pad mij brengen zal maar de vogels zullen me ongetwijfeld leiden. 🙂